ندای عشاق

عجب دارم از کسی که دوای درد ش را می شناسد  لیکن آن را نمی جوید و اگر می جوید چرا خود با آن مداوانمی کند

شناسد چو کس داروی درد خویش      نجوید مرآن را ولی هرچه بیش

وگریابد آن را نبندد بکار      عجب باشد از آن سیه روزگار