ازخشم دوری گزین که آغازش دیوانگی و فرجامش پشیمانی است

بود اول خشم بیشک جنون      نگرددبگرد غضب جززبون

پشیمانی آرد سرانجام کار      چو آن میوه ی تلخ آرد ببار