خداشناس گشاده رو و خندان و دلش ترسان و اندو هناک است

دل مرد عارف بود خوفناک       زاندوه و حزن است آن چاک چاک

ولی روی او شاد و خرم بود     نه در آن آثارهیچ از غم بود