ندای عشاق

اودلو سؤزلر یاناراؤره کده - بخش66

يؤل وئرمـه يادا تبريز

ائل گئــده ربادا تبريز

سنين حسرتينده ده يم

جان سنه فــدا تبريز

به بیگانه راه نده تبریز

مردم را باد می برد

درحسرتتان هستم تبریز

جانم فدایت تبریز

تعلق و وابستگی به شهر و دیار از دیر باز وجود داشته و انسانها به محل تولد و محل سکونت و زندگی خود علاقه خاصی دارند این علاقه و تعلق خاطر تفکیک ناپذیراست اما آنچه که مهم است محل زندگی محلی است که در آن عدالت و مهر ورزیدن به همه انسانها حرف اول را بزند تا بتوان در سایه چنین عدالت و مهرورزیدن به آرامش و سکون واقعی رسید

در محلی که ظلم و ستم و تبعیض و بی عدالتی موج بزند ولو اینکه محل زندگی محل تولد باشد چنین محلی قابل دفاع نیست , دراین ابیات نشان نفی تسلیم و ذلت نهفته است , تشویق و ترغیب به راه دادن به بیگانه جهت اشغال محل زندگی یا محل تولد نوعی از پذیرش ذلت و خواری است چگونه می توان هم درحسرت تبریز یا هرشهری سوخت ولی اجازه ورود به بیگانه را در آن شهر داد و دربرابر تهاجمات بیگانگان عکس العملی ازخود نشان نداد

این ابیات مردم را به مقاومت در برابرهجوم ناجوانمردانه غارتگران سوق می دهد و حس مبارزه و مقاومت را دروجود مردم زنده می سازد, انسان عاشق وآگاه و وطن پرست چنین ذهنیتی دارداو مدافع سرسخت وطن خویش است و قاطعانه دربرابردشمنان ظالم و ستمگرمی ایستد و اعتقاد به عدالت و دفاع از حریم خصوصی خودرا ازجمله محورهای اساسی زندگی تلقی می کند