کسی که دنیا را شناخت سزاوار است که آن را ترک گویدواز آن کنار رود

چو دنیای دون را شناسد کسی      سزد گر به ترکش بکوشد بسی

کند گوشه ی عزلت او اختیار      نگرددزسیر جهان بی قرار