حسود از شخص مورد حسد راضی نمی شود مگر به مرگ او یا نابودی نعمتش

چو محسود افتد بخاک سیه       مراورا شود  زندگانی تبه

بیاساید آنگه حسود پلید          براو لعنت جاودانی مزید