بمال ارنگه داشتی عرض خویش
آنچه از مالت آبرویت را نگه داشت ازدستت بیرون نرفته است
بمال ارنگه داشتی عرض خویش تورا قیمت و قدر آن بود بیش
نه آن مال بیرون شد ازدست تو نه خارج شد آن گوهر از شست تو
![]()
![]()
![]()
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم آذر ۱۳۹۸ ساعت 12:50 توسط علی روحی
|