خواست خدا بوسیله مقدرات برخلاف اختیارو چاره اندیشی انسان جاری می گردد
نباشد گریز از قضا و قدر فراون رسد بنده را بی خبر
نگردی به تدبیراز آن رها گناه است خشم از رضای خدا
مردم بوسیله دانش و خرد برهم برتری می یابندنه بواسطه ی دارائی و اصل و نسب
بزرگی به عقل است و علم است و رای گرامی تراست آنکه بد پارسای
چه نازی به مال و باصل و نسب ترانیست گرمایه ای از ادب
همانطوریکه زرخالص با آتش آب می شودمومن هم بوسیله گرفتاری آزمایش می گردد
شود مومن اندر بلاامتحان بدانسان که گردد طلا امتحان
چه خوش باشد ار چون زرپرعیار نگردد دراین امتحان خوارو زار
نتیجه ی گذشت از گناه با اقراربهتراز نتیجه ی عفو با پوزش خواهی است
تراگرندامت بود ازگناه چو خواهی که با پوزش آئی براه
زپوزش بود بهتراقرارتو گناه دگرباشد انکارتو
اندکی آزمندی بسیاری از پارسایی را ازبین می برد
کند عاقبت اندکی حرص و آز درزشتکاری بروی تو باز
رود زهد بسیار از آن بباد تورا هیچگه آزمندی مباد
روزی تو بیش از آنکه تو آن را میجویی جویای تو است , پس در طلبش افراط مکن
مکن بیش درکسب روزی تلاش کمی اندراین راه آهسته باش
بود از تو روزی شتابنده تر رسد رزق مقسوم بی درد سر
ایمان به نیت و عمل پاک و خالص نیازمند است
زاخلاص ایمان پذیردکمال بود نیت پاک دین را جمال
باکسیراخلاص قلب وجود طلاگرد اندر رکوع و سجود
اسلام با میان و ایمان به یقین و علم به عمل نیاز دارد
به علم به دانش عمل بایدت به ایمان , برادر یقین شایدت
به ایمان نیاز است اسلام را تو بردار جان من این گام را
کسی که دوستی ابلهان را غنیمت بشمارد, سزاوارخواری است
چو با ابلهان کس شود همنشین تو اورا به چشم بزرگی مبین
سزد گر شود خوارو درمانده او زنزد همه دوستان رانده او
کسی که دنیای فانی راشناخت شایسته است که برای سرای باقی بکوشد
کسی کار جهان را شناسد درست نبازد بدو دل زروز نخست
رود درپی توشه ی آخرت کندفکرو اندیشه ی عاقبت
کسی که اشراررا می شناسد سزاواراست از آنان کناررود
چو اشراررا کس شناسد سزد که اندر پی نیک مردان رود
زنااهل و ناکس کند اجتناب که دنیا و دینش نگرددخراب
از آه مظلوم بترسید
تصویب 15برابرحداقل حقوق به معنی تقویت مرفهین بی درد و گسترش فاصله طبقاتی وظلم مضاعف به آحاد مردم است .
ماخواهان حذف حقوقهای نجومی هستیم
کسی که خداوند پاک را شناخت نباید دلش را ازامید و بیم او خالی نگهدارد
کسی کاو شناسد خداوند خویش بهرجابود یاداو هرچه بیش
دلش نیست خالی زخوف و رجا ندارد به جز ذات حق ملتجی